Algar i Igor...

[zolta]

- Alez ten las jest obrzydliwy, zimno, mokro, i co chwila jakies gnojki przyjezdzaja zeby nas bic - marudzil jak zwykle Algar.
- Przestan marudzic Algar - strofowal go jak zwykle Igor.
- Czemu ty mnie ciagle strofujesz, co? - zapytal sie glupio Algar.
- Bo zadajesz glupie pytania ! - odchrzaknal rozloszczony Igor.
- I po co sie zloscisz ? - rzekl uspokajajaco Algar.
- Nawet nie probuj mnie uspokoic ! - zachna sie Igor.

...

Ta wymiana zdan jak zwykle trwala bardzo dlugo a wlasciwie caly czas, az do chwili gdy na ich drodze nie zobaczyli postaci ubranaej na zolto.
"Co za dziwny ubior" - pomysleli obaj - "Pewnie jakis bogacz" - ich tok myslenia byl zadziwiajaco podobny...
Lecz zanim cokolwiek ta dwojka byla w stanie zrobic, postac podniosla reke i przemowila w sposob tak przekonywujacy, ze ciezko bylo jej nie sluchac a co najwazniejsze przyznac racji...

i tak oto po raz pierwszy ettin zostal straznikiem miasta...

[Aruv]

Przygarbiona postać szła przed siebie spokojnym krokiem. Myślami była gdzieś daleko stąd, ale to nie jest wcale takie ważne. Prawdziwe zdumienie wywołało w niej to, co ujrzała przed swymi oczyma. Oto wielki, na oko dwumetrowy osobnik dzierżący w ręce olbrzymi drewniany kawałek z przymocowanym kamieniem rozgląda się bacznie w pobliżu zamurowań pewnego miasta, sprawdzając dokładnie wjeżdżających. Fascynujące.

Spadłem z krzesła jak to zobaczyłem.